مخازن استوانه­ای جدار ضخیم در صنایع نفت، شیمیایی، هسته­­ای و نظامی به منظور تحمل فشارهای داخلی کاربرد ویژه­ای دارند. وجود تنش پسماند فشاری در جداره­ی مخازن جدار ضخیم موجب افزایش فشار ترکیدگی و عمر خستگی آن می­گردد. فرآیندهای اتوفرتاژ و تداخل شعاعی در استوانه­ی چندلایه­ از روش­های مرسوم ایجاد تنش پسماند در جداره­ی مخازن می­باشند. به منظور دستیابی به استحکام و عمر خستگی بالاتر، از ترکیب این دو فرآیند نیز استفاده می­شود. انتگرال J معیار مناسبی جهت ارزیابی رشد ترک در میدان­های کرنش الاستیک و الاستوپلاستیک می­باشد. در این پژوهش با استفاده از روش اجزای محدود، توزیع انتگرال J در طول پیشانی ترک نیم بیضی در سطح داخلی استوانه­ی دولایه­ی متداخل که انتهای آن بسته بوده و لایه داخلی آن اتوفرتاژ گردیده، محاسبه و سپس فشار ترکیدگی بر مبنای معیار چقرمگی شکست ماده، JΙC تعیین شده است. همچنین تاثیر پارامترهای مقدار اتوفرتاژ، تداخل شعاعی، عمق، زاویه و شکل ترک بر توزیع انتگرال­ J و فشار ترکیدگی بررسی گردیده است. لایه­های داخلی و خارجی استوانه­ی دو لایه از جنس آلیاژ آلومینیوم 7075 گرید 6T در نظر گرفته شده است. رفتار سخت ­شوند­گی غیر خطی دوره­ای این آلیاژ با استفاده از مدل چابوچه، پیش بینی گردیده است. اعتبار پژوهش بررسی و دقت بالای نتایج، اثبات گردید.

در ارتباط با دلایل ترکیدگی میوه انار که یکی از مشکلات تولید این میوه محسوب می شود، تا کنون نظرها و عقاید مختلفی توسط محققین داخلی و خارجی ارایه شده است. این عوامل در سه گروه مجموعه عوامل محیطی، مجموعه عوامل زراعی و مجموعه عوامل ژنتیکی خلاصه می شوند. در این تحقیق یک مطالعه تشریحی بر روی ساختمان پوست میوه های نارس و رسیده انار رقم ملس ترش انجام گرفت. بدین منظور نمونه هایی از میوه های نارس (در حال رشد) و رسیده تهیه گردید و پس از انتقال به آزمایشگاه تجزیه بافت های گیاهی، پوست میوه (پریکارپ) پس از طی مراحل آماده سازی و رنگ آمیزی، تحت مطالعه میکروسکوپی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که تضعیف تدریجی اپیدرم، تشکیل توده های سلول های اسکلرانشیمی و حفره های هوا در بافت زمینه، انعطاف پذیری پوست میوه را کاهش داده و سبب مستعد شدن پوست جهت ترکیدگی می گردند.

در مطالعه حاضر، استحکام نهایی شکست مخزن سوخت CNG نوع 4 تحت آزمون فشار ترکیدگی در دو حالت ضخامت ثابت و متغیر با استفاده از شبیه سازی المان محدود تحلیل شد. سپس به بهینه سازی زاویه پیچش الیاف به منظور دستیابی به حداکثر مقاومت در برابر فشار ترکیدگی در هر دو مدل پرداخته شد. بدین منظور از مشخصات آزمون بیان شده در استاندارد NECE R 110: 2016 و تعیین معیار تنش معادل فون میسز جهت مشخص نمودن ناحیه بحرانی و مستعد به شکست در مخزن استفاده شده است. نتایج شبیه سازی نشان داد که در دو حالت طراحی ضخامت ثابت و متغیر جدایش به ترتیب در فلنج پایین مخزن و محل پوسته انحنای پایین رخ داده است. صحت سنجی شبیه سازی اجزای محدود ارایه شده برای پیش بینی فشار ترکیدگی در هر دو حالت طراحی (ضخامت ثابت و متغیر) با استفاده از تکنیک مقایسه با نتایج آزمایشگاهی نشان داد که تطابق قابل قبولی میان نتایج تجربی و عددی برقرار بوده است. همچنین نتایج نشان داد که بهینه ترین زاویه پیچش الیاف جهت دستیابی به حداکثر مقاومت در برابر فشار ترکیدگی در دو حالت طراحی ضخامت ثابت و متغیر به ترتیب برابر با 23درجه (در فشار 670 بار) و 15 درجه (در 780 بار) بوده است. در نهایت، بکارگیری نتایج این پژوهش می تواند منجر به افزایش 22 درصدی استحکام نهایی شکست مخزن کامپوزیتی نوع 4 شود.

آلودگی پسته به آفلاتوکسین و حشرات در دو گروه میوه پسته شامل پسته های زودخندان که معمولا در مرحله قبل از رسیدن میوه به وجود می آیند و میوه هایی که بعد از مرحله رسیدن در پوست رویی (pericarp) آن ها ترکیدگی ایجاد می شود در شرایط باغ های پسته رفسنجان بررسی شد. پیدایش ترکیدگی در پوست نرم پسته (hull) یک پدیده عمومی در میوه های پسته در مرحله بعد از رسیدن تشخیص داده شد. این نوع میوه ها منشا مهم آلودگی میوه پسته به آفلاتوکسین و حشرات می باشند. آلودگی به آفلاتوکسین در میوه های پسته زود خندان محرز بود. لیکن در تمام نمونه های متعلق به میوه های رسیده با پوست رویی ترکدار اعم از دارای آلودگی به حشرات یا بدون آلودگی به حشرات آفلاتوکسین در حد بالایی یافت شد. براساس نتایج این تحقیق، شب پره خرنوب (Apomyelois ceratoniae) تریپس (Liothrips autriacus) و مورچه ها (دو گانه ناشناخته) فقط از محل شکاف پوست رویی و میانی پسته (Mesocarp) در مرحله قبل و بعد از رسیدن میوه وارد آن می شدند. اما کرم میوه خوار پسته (Recutvaria pistaciicolla) و شب پره پوستخوار میوه پسته (Arimania komaroffi) قادر به خسارت به پوستی رویی پسته بودند و از مرحله قبل از رسیدن میوه به آن حمله می کردند. صدمه پرندگان به میوه پسته نیز شرایط مساعد را برای آلودگی پسته به آفلاتوکسین و حشرات به وجود می آورد. ترکیدگی در پوست رویی میوه های رسیده در فاصله کوتاهی پس از میوه ایجاد و توسعه می یافت. بنابراین توصیه می شود محصول پسته بلافاصله بعد از بلوغ فیزیولوژیکی میوه برداشت شود. در این مقاله ارتباط روند رسیدن میوه پسته و ایجاد ترکیدگی در پوست رویی آن با تولید آفلاتوکسین و آلودگی به حشرات به تفصیل بحث شده است.

برای جلوگیری از وقوع ایرداهای محتمل در فرآیند هیدروفرمینگ لوله (کمانش، چروکیدگی و ترکیدگی)، تعیین مسیر بارگذاری مناسب (فشار داخلی- جا به جایی محوری) ضروری به نظر می رسد. در فعالیت حاضر با استفاده از روابط تئوریک موجود در زمینه پایداری و شکست، امکان محاسبه شاخص های نازک شدگی (ترکیدگی) و چروکیدگی در تحلیل عددی اجزای محدود فرآیند مهیا شده است. با به کارگیری زبان طراحی پارامتری نرم افزار Ansys یاAPDL ، دو ماکروی پیش بینی کننده چروکیدگی و شکست ایجاد شده است. هنگام حل گام به گام توسط نرم افزار، مقادیر عددی شاخص های ترکیدگی و چروکیدگی در همه المان ها محاسبه می شوند که مقایسه این مقادیر با مقادیر بحرانی این شاخص ها در آستانه چروکیدگی و ترکیدگی، قضاوت درباره درستی مسیر بارگذاری انتخاب شده را برای طراح ممکن مند.

پیش بینی پارامترهای فرآیندی بحرانی منجر به ترکیدگی و محل رخ دادن ترکیدگی در فرآیند هیدروفرمینگ گرم لوله مساله کلیدی در طراحی قطعات هیدروفرمینگ می باشد. در این مقاله برای پیش بینی حد شکل دهی لوله های آلومینیومی AA6063 در دمای بالا معیارهای شکست نرم اصلاح شده اند به طوری که تاثیر تغییرات دما و نرخ کرنش در شکست در نظر گرفته شود. برای کالیبره کردن معیارهای شکست نرم اصلاح شده از آزمایش های کشش در دماها و نرخ کرنش های مختلف استفاده شده و توابع کرنش شکست و کار شکست بر حسب پارامتر زنر- هولومن به دست آمده اند. فرآیند هیدروفرمینگ لوله یک قطعه مربعی در دمای بالا در نرم افزار آباکوس شبیه سازی و منحنی های بارگذاری با تغذیه محوری متفاوت بر روی لوله اعمال شده تا شعاع گوشه شکل گرفته به وسیله معیارهای شکست اصلاح شده پیش بینی شود. برای استفاده از معیارهای شکست نرم در روش اجزای محدود یک زیربرنامه نوشته شد. یک دستگاه هیدروفرمینگ گرم ساخته شده و پیش بینی معیارهای شکست نرم اصلاح شده با نتایج تجربی در دماهای مختلف مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که معیارهای شکست نرم اصلاح شده محل رخ دادن ترکیدگی را به خوبی مشخص می کنند. بیش ترین نازک شدگی در ناحیه انتقال رخ می دهد که لوله تماس خود را با قالب از دست می دهد. هم چنین معیار آیادای اصلاح شده با خطای کمتری نسبت به دیگر معیارها شعاع گوشه قطعه مربعی را در دماهای بالا پیش بینی می کند و با توجه به نزدیکی پیش بینی این معیار نسبت به نتایج تجربی می توان از آن برای پیش بینی ترکیدگی لوله آلومینیومی در دمای بالا استفاده کرد.

ترکیدگی و آفتاب سوختگی میوه دو عارضه اصلی در انار می باشند که اثرات منفی بر کیفیت و بازارپسندی میوه انار می-گذارند. در آزمایش حاضر، اثرات محلول پاشی سیلیس (صفر، 100، 300 و 500 پی پی ام) در ترکیب با نیترات کلسیم (صفر، 75/0 و 5/1 درصد) روی برخی صفات کمی و کیفی انار رقم ملس ساوه مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها سه بار در طول فصل رشد تکرار شدند و آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی انجام شد. نتایج نشان داد که اکثر صفات کمی و کیفی تحت تأثیر محلول پاشی ترکیبات مذکور قرار گرفته اند. همچنین محلول پاشی سیلیس، نیترات کلسیم و اثر متقابل آنها روی ترک خوردگی میوه انار معنی دار بود. بیشترین ترک خوردگی میوه (6/21 درصد) در گیاهان شاهد ثبت شد و کمترین آن (06/1 درصد) در محلول پاشی ترکیب سیلیس 500 پی پی ام به همراه نیترات کلسیم 5/1 درصد به دست آمد. کاربرد کلسیم و سیلیس به تنهایی در مقایسه با عدم کاربرد این ترکیبات، منجر به افزایش وزن میوه گردید. نتایج نشان داد اکثر تیمارهای استفاده شده بر وزن میوه تأثیر مثبت داشته و باعث افزایش وزن میوه نسبت به شاهد شدند. همچنین تیمارهای استفاده شده باعث بهبود دیگر صفات کیفی میوه از جمله افزایش اسیدیته میوه و کاهش آفتاب سوختگی گردیدند. در مجموع، نتایج نشان داد که محلول پاشی ترکیبی سیلیس با نیترات کلسیم نسبت به تیمارهای انفرادی آنها کارآمدتر بوده و منجر به بالاترین عملکرد، کیفیت میوه و همچنین کمترین اختلالات ترک خوردگی و آفتاب سوختگی میوه شده است که نشان می دهد بین این ترکیبات اثرات هم افزایی وجود دارد.

در روش آبیاری زیرسطحی لوله تراوای بومی، آب مورد نیاز درختان از طریق لوله­های پی­وی­سی سوراخ­دار پوشیده با پارچه پلاستیکی و مدفون در مجاورت ردیف درختان، مستقیماً در اختیار ریشه قرار می­ گیرد. این پژوهش میدانی برای تعیین پارامترهای آبیاری و هیدرولیکی این سامانه، در پایلوت­های اجرا شده در باغ­های پسته انجام و تغییرات زمانی فشار آب در طول خط لوله تراوا (لترال) با قطر 63 میلی­متر در فرایند آبیاری پنج پلات با ردیف­های 50  تا60 متری و دبی آبیاری 6/1 تا 75/3 لیتر بر ثانیه اندازه­گیری شد. مشخص گردید که زمان پرشدن خط لوله تراوا متناسب با طول ردیف درختان و چگالی سوراخ­ها (تعداد سوراخ­ها در واحد طول لوله) افزایش، ولی با افزایش دبی ورودی به خط کاهش می­یابد. هم­چنین، فشار موضعی آب در هر نقطه از خط با گذشت زمان افزایش می­یابد. نتایج نشان داد که تغییرات فشار موضعی آب در طول خط لوله در شرایط پایا رامی­توان بخوبی با تابع نمایی کاهشی، برازش کرد (ضریب تعیین رگرسیونR2 در گستره 99/0 -96/0) و مشخص شد که، فشار آب در ابتدای خط (هد) متناسب با دبی ورودی به خط، از 33 تا 76 سانتی­متر آب افزایش می­یابد. بررسی معادله توانی تراوایی –  فشار نشان داد که متوسط تراوایی (دبی­تراوش از واحد طول) خط لوله لترال در گستره 27 تا 75 میلی­لیتر بر ثانیه در متر و متناسب با دبی ورودی افزایش می­یابد و به چگالی سوراخ­ها (در گستره 10 تا 27)  بستگی ندارد و اینکه با کاهش دبی ورودی، تغییرات نسبی تراوایی نیز کاهش و یکنواختی توزیع آبیاری مطلوبتر می­باشد.